Crveni krst Srbije, osnovan je 6. februara 1876, na inicijativu dr Vladana Djordjevića, a u junu iste godine postaje član svetske organizacije Crvenog krsta, dobivši priznanje od Medjunarodnog komiteta Crvenog krsta.

Prvi predsednik Srpskog društva Crvenog krsta bio je mitropolit Mihajlo Jovanović, a prvi zadatak zbrinjavanje izbeglica koje su 1876. dolazile u Srbiju, u vreme Bosansko - hercegovačkog ustanka protiv Turaka.

Crveni krst Srbije sada deluje kao nacionalno društvo čiji je kontinuitet medjunarodnog priznanja potvrdio Medjunarodni komitet Crvenog krsta u Ženevi 21. septembra 2006. godine. Čine ga dve pokrajinske organizacije, pet gradskih i 177 lokalnih organizacija.

U toj humanitarnoj organizaciji zaposleno je oko 600 profesionalaca, a deluje oko 60.000 volontera uz čiju pomoć Crveni krst realizuje 64 programa pomoći - narodnih kuhinja, pomoć deci, raseljinim, stanovinštvu na Kosovu i Metohiji. Tu je i prevencija protiv zaraznih bolesti i bolesti zavisnosti, briga o starima, obuka stanovništva iz prve pomoći u slučaju nesreća i slično.

Od početka devedesetih godina prošlog veka do 2004. godine Crveni krst Srbije je distribuirao 650.000 tona humanitarne pomoći medjunarodnih donatora, a tih godina u Srbiji je bilo i do 700.000 izbeglica iz bivših jugoslovenskih republika.

Početkom 2004. godine prestali su programi medjunarode pomoći iako su potrebe u zemlji velike, jer na granici egzistencije u Srbiji živi više od 10 odsto stanovništva - nezaposleno je 30 odsto stanovištva, u Srbiji je oko 100.000 izbeglica iz Hrvatske i Bosne i Hercegovine i oko 200.000 raseljenih sa Kosova i Metohije, podsetili su u Crvenom krstu.

U vreme osnivanja, 1876. godine Srpsko društvo Crvenog krsta okupilo je oko 2.000 članova, a njegove aktivnosti bile su usmerene prema prikupljanju novca i materijalnih sredstava, organizovanju bolnica, obuci dobrovoljnih bolničarki, nabavci sanitetskog materijala, angažovanju lekra iz sveta, brizi o izbeglicama, ranjenicima.

Kuriozitet je podatak da je Srpsko društvo Crvenog krsta u vreme Srpsko-bugarskog rata 1885. godine saradjivalo sa obe zaraćene strane i izdejstvovalo da srpski vrhovni komadant kralj Milan dozvoli transport pomoći Evropskog društva Crvenog krsta preko Srbije za stanovništvo Bugarske.

Dokumenta o tom primeru poštovanja žrtava u ratu, kao i Ženevske konvencije, izložena su u Muzeju Medjunarodnoh pokreta Crvenog krsta u Ženevi.

U Prvom svetskom ratu Srpsko društvo Crvenog krsta delovalo je u tri pravca - deo članova je ostao u Beogradu i Kruševcu, sedište se preselilo u Niš, dok se deo društva sa vojskom i vladom evakuisao na ostrvo Krf, a odatle preko Italije u Švajcarsku da bi 1918. nastavilo rad u zemlji.

Društvo je menjalo ime sa promenama imena države u okviru koje je Crveni krst delovao.

Ostale vestiArhiva